alliknow
Lëtzebuergesch
FrançaisEnglishDeutschItalianoLëtzebuergesch中文العربيةРусский
Haaptsäit · Sociologie

De Feminismus

1. Definitioun a Perimeter

De Feminismus bezeechent d’Gesamtheet vun de sozialen Bewegungen an Theoriekierper, déi 1/ soen, datt d’Positioun vun de Frae an der Gesellschaft der vun de Männer ënnerworf ass, an 2/ datt dës ënnerwuerfe Positioun vun de Frae keng Naturtatsaach ass, mä e Muechtverhältnis, an déi probéieren dat z’änneren. Dat ass eng minimal Definitioun, a wëllentlech esou: iwwer si eraus fänken d’Onstëmmegkeete direkt un.

Et musse gläich zwee Mëssverständnisser opgeklärt ginn. Als éischt ass de Feminismus keng eenheetlech Doktrin, mä eng Famill vu Stréimungen, déi dacks a fräiem Konflikt sinn — liberal, marxistesch, radikal, materialistesch, differenzialistesch, intersektionell, ökofeministesch — déi sech net eens sinn iwwer d’Ursaach vun der Herrschaft, nach iwwer d’Sujet, dat se verdeedegen, nach iwwer d’Mëttelen. Duerno ass d’Wuert selwer spéit: et erschéngt am Franséischen éischt an den 1870-1890er Joeren, an et gëtt éischt als eng Beleidegung benotzt, urspréngleche a medezinschem Sënn (en “feminiséierte” Mann). D’Frae, déi am 18. Joerhonnert geschriwwen hunn, hunn sech net Feministinne genannt; dat Etikett gouf hinnen retrospektiv ugebonnen, wat schonn eng geschichtswëssenschaftlech Operatioun ass.

De Begrëff “Patriarchat” verlaangt déi selwecht Virsiicht. An der Anthropologie bezeechent hien e präzist System vun Ofstamung a hausshälterlecher Autoritéit. Am militanten Ëmgang bezeechent hien d’Gesamtheet vun de Mechanismen vun der männlecher Herrschaft. Béid Bedeitungen existéieren nieft-enee, an d’Vermëschung tëschent béide nährt vill Geschwätz un den Toten: een ka ganz gutt behaapten, datt et eng systemesch männlech Herrschaft gëtt, ouni sech op d’Iddi vun engem koherenten an intentionellem “patriarchalen System” ze festleeën.

2. D’Urspréng (viru den “Wellen”)

D’feministescht Denken geet dem Wuert wäit viraus. Christine de Pizan schreift 1405 D’Stad vun de Fraen, fir eng no der anerer d’misogyn Argumenter vun de Klerker vun hirer Zäit ze widderleeën. Poulain de la Barre publizéiert 1673 De l’égalité des deux sexes, wou hie déi cartesianesch Method op d’Fro uwennt an e Saz formuléiert, deen bleiwe wäert: “de Geescht huet kee Geschlecht”. Säin Argument ass éischt methodologesch ier et politesch ass: wat mir mengen iwwer d’Frae ze wëssen, hu mir vu Männer geléiert, déi en Interessi drun haten, datt et wouer wier — et ass also e Virurteel, am exakte Sënn wéi den Descartes dëst Wuert benotzt.

D’Franséisch Revolutioun ass eng Wendung, an eng Enttäuschung. D’Olympe de Gouges publizéiert 1791 d’Deklaratioun vun de Rechter vun der Fra an der Bierger, en direkte Réckgrëff op den Text vun 1789, deem säin Artikel X eng berühmte Formel enthält: “d’Fra huet d’Recht, um Schafott ze klammen; si muss och d’Recht hunn, op d’Tribün ze klammen”. Si gëtt 1793 guillotinéiert. De Condorcet huet 1790 den Zougang vun de Frae zum Bierger-Recht mat rengem logeschen Argument verdeedegt: entweder d’Rechter kommen aus der Qualitéit e sensibelt a raisonabelt Wiese ze sinn, an dann hu se d’Frae; oder si kommen net dovunner, an dann huet se keen. Hie gouf net gefollegt. D’Mary Wollstonecraft publizéiert hirersäits 1792 A Vindication of the Rights of Woman.

D’Tatsaach, déi ee sech mierke soll, ass, datt d’Revolutioun, déi d’Universalitéit vun de Rechter grënnt, d’Frae explizitt vun der aktiver Bierger-Eegeschaft ausschléisst. De Code civil vun 1804 verschärft d’Situatioun, andeems hien déi bestuete Fra ënner juristesch Onfäegkeet stellt. D’modern Emanzipatioun entsteet also, a Frankräich, aus engem Versprieche vun der Universalitéit, dat am selwechte Moment formuléiert an zréckgezunn gouf — wat d’Struktur vun alle spéideren feministesche Argumenter erkläert: si fuerderen kee neit Recht, si fuerderen d’Uwendung vun engem scho proklaméierte Prinzip.

3. D’Opdeelung an d’Wellen

D’Schema vun de “Wellen” ass en Uweisungsinstrument, retrospektiv gebaut (den Ausdrock “second wave” gëtt vum Martha Weinman Lear 1968 benotzt). Et ass nëtzlech an et ass trügend; mir kommen am §7 drop zréck.

Éischt Well (1840er Joeren – 1945): d’Recht

Objet: d’juristesch a politesch Gläichberechtegung. D’Wahlrecht, den Zougang zu Bildung a Beruffer, d’Recht iwwer säi Salaire an seng Gidder ze verfügen, d’juristesch Fäegkeet vun der bestuete Fra.

Referenzen. D’Konventioun vu Seneca Falls (USA, 1848) produzéiert eng Declaration of Sentiments, och op d’Onofhängegkeetsdeklaratioun geformt. A Groussbritannien ënnerscheeden sech d’Suffragistinnen (konstitutionell, Millicent Fawcett) an d’Suffragettinnen (militant, Emmeline Pankhurst) duerch d’Method: déi lescht praktizéieren direkt Aktioun — Fënsteren ariichten, Brand, Hongerstreiken am Prisong, op déi de Staat mat zwanghafter Fudderung äntwert. D’Emily Davison stierft 1913ënner dem Päerd vum Kinnek beim Derby vun Epsom. De John Stuart Mill publizéiert 1869 D’Ënnerworfenheet vun de Frae.

Chronologie vum Wahlrecht: Neiséiland 1893 (éischt Land), Finnland 1906, Russland 1917, Groussbritannien 1918 (mat Alters- an Eegentumsbedéngungen; gläicht Wahlrecht 1928), USA 1920, Frankräich 1944 — Uerdonnance vum 21. Abrëll, éischt effektiv Ofstëmmung am Abrëll 1945. De franséische Réckstand ass bemierkenswäert an erkläert sech deelweis duerch e Grond, deen näischt Feministescht huet: en Deel vun der radikaler an antiklerikaler Lénkspartei huet gefaart, datt d’Frae, als méi no bei der Kierch ugesinn, riets géife stëmmen. Dat ass e kloren Fall, wou en politesche Kuerzzäit-Interessi e Prinzip blockéiert huet.

A Frankräich mécht d’Gesetz vum 13. Juli 1965 der Verflichtung en Enn, datt eng bestuete Fra d’Erlaabnis vun hirem Mann brauch fir e Beruff auszeüben an e Bankkonto opzemaachen. Dës Tatsaach gëtt dacks falsch datéiert: déi voll juristesch Fäegkeet vun der bestuete Fra kënnt zwanzeg Joer no dem Wahlrecht.

Zweet Well (1960er – 1980er Joeren): de Kierper an d’Private

Objet: dat, wat d’Recht net beréiert. D’Verhitung, d’Ofdreiwung, d’Sexualitéit, d’Vergewaltegung, déi hausshälterlech Gewalt, d’Verdeelung vun der hausshälterlecher Aarbecht.

D’Devise ass “d’Privat ass politesch” (Formel populariséiert vum Carol Hanisch, 1969). Hir These ass präzis: wat an der Kichen, am Bett an am Kannerzëmmer geschitt, ass keng Saach vun individuellen Temperamenter, mä eng sozial Organisatioun — also en legitimt politescht Objet.

Den Text, deen alles gegrënnt huet, ass Le Deuxième Sexe vun der Simone de Beauvoir (1949), dem säi Saz — “Ee gëtt net als Fra gebuer: een gëtt et” — trennt d’biologescht Geschlecht vum sozialen Destinée. Si zitt doraus zwou Konsequenzen, déi d’Buch entwéckelt: d’Fra ass als “den Aneren” konstituéiert am Verglach zu engem Männlechen, dat als neutral an universell gesat gëtt; an hir Konditioun ass keng Essenz, mä eng Situatioun, also verännerbar. D’Betty Friedan (The Feminine Mystique, 1963) léist déi amerikanesch Well aus, andeems si “de Malaise ouni Numm” vun de studéierten Hausfrae benennt.

Erreechtes a Frankräich: d’Neuwirth-Gesetz iwwer d’Verhitung (1967, Dekrete fir d’Uwendung nëmmen 1972); Manifest vun de 343 (1971); de Prozess vu Bobigny (1972, Gisèle Halimi); d’Veil-Gesetz dat d’IVG legaliséiert (17. Januar 1975, virun provisoresch fir fënnef Joer gestëmmt, definitiv 1979); d’Gesetz vun 1980, dat d’Vergewaltegung definéiert an dovunner e Verbriechen mécht; d’Ofschaffung vum Begrëff “Chef de famille” (1970); Scheedung mat gemeinsamer Zoustëmmung (1975). D’ehelech Vergewaltegung gëtt éischt 1990 vum Kassatiounsgeriicht unerkannt an 1992 an d’Gesetz agedroen.

Dat ass och d’Well vun de Spaltungen. A Frankräich brécht de MLF séier tëschent der Tendenz “Psychoanalys a Politik” (Antoinette Fouque), der Klassekampf-Tendenz an der radikaler/materialistescher feministescher Tendenz (Christine Delphy, Monique Wittig, d’Zäitschrëft Questions féministes) op. D’Onstëmmegkeet dréint sech net ëm d’Zil, mä ëm d’Ursaach: kënnt d’Herrschaft aus dem Kapitalismus, aus der Kultur, aus der Sprooch, oder aus engem autonome Ausbeutungsverhältnis?

Drëtt Well (1990er Joeren): d’Villfalt vun de Frae

Objet: d’Sujet vum Feminismus selwer. Wien ass dës “Fra”, an dem Numm vun där een schwätzt?

D’Feststellung, éischt formuléiert vu schwaarze amerikanesche Feministinnen, ass, datt de Feminismus vun den éischte zwou Wellen eng partikulär Erfarung als universell geholl huet: déi vun der wäisser, westlecher, heterosexueller Fra aus der Mëttelschicht. D’Combahee River Collective Statement (1977) formuléiert dat, bell hooks an Angela Davis entwéckelen dat 1981, d’Kimberlé Crenshaw schaaft de Begrëff vun der Intersektionalitéit 1989 aus engem Fall vun der Rechtssprechung eraus (DeGraffenreid v. General Motors, 1976: fënnef schwaarz Frae verluer, well d’Firma - wäiss - Frae an - männlech - Schwaarz beschäftegt huet; d’Diskriminéierung war real a juristesch onsiichtbar). Kuck Intersektionalitéit — Feminismus, Rass a Queer fir d’Detailer.

Parallel dozou verréckelt d’Judith Butler (Trouble dans le genre, 1990) d’Fro: d’Genre ass keng Identitéit, mä eng ënner Zwang widderholl Praxis (déi “Performativitéit”), an d’Geschlecht selwer ass eng Kategorie, déi vun de Diskursen, déi et proposéieren ze beschreiwen, konstruéiert gëtt. Dës These mécht eng Schwieregkeet op, déi de Feminismus zënterhier net geléist huet: wa “Fra” eng Konstruktioun ass, an deem Numm vu wiem kämpft een dann?

D’Drëtt Well ass och déi vum “Pro-Sex-Feminismus”, dee mat der antipornographescher Linn vun der virdrëgter Well briecht (Andrea Dworkin, Catharine MacKinnon) an d’Sexualitéit refuséiert nëmmen ënnert dem Aspekt vun der Gefor ze behandelen.

Véiert Well (2010er Joeren –): d’Siichtbarkeet an d’Digitaalt

Objet: déi sexuell Gewalt an d’Belästegung, mat de sozialen Netzwierker als Gefier. #MeToo (d’Wuert kënnt vun der Tarana Burke, 2006; seng weltwäit Verbreedung datéiert vum Oktober 2017, nom Weinstein-Fall; #BalanceTonPorc a Frankräich).

De Mechanismus ass nei, an dat ass wat en definéiert: d’ëffentlech An-d’Reih-Setzen vun individuellen Zeegnisser wandelt eng Zomm vu privaten Tatsaachen an eng siichtbar sozial Tatsaach ëm. Wat d’Bewegung produzéiert, ass kee Gesetz, mä eng Ännerung vun der Toleranzschwell an der sozialer Beweislaascht — wat gläichzäiteg hir Kraaft an de Kär vun den Objektiounen ass, déi een hir mécht.

4. Déi grouss Stréimungen an hir Thesen (d’Onstëmmegkeet dréint sech ëm d’Ursaach)

Liberale / egalitäre Feminismus. D’Herrschaft ass e Defizit un Gläichberechtegung vu Rechter a Chancen. D’Léisung ass juristesch an institutionell: Antidiskriminéierungsgesetzer, Paritéit, Léingläichheet, Zougang zu Postiounen. Sujet: den Eenzelnen. Haapt-Objektioun: hie behandelt d’Symptomer, léisst d’Strukturen intakt (Verdeelung vun der hausshälterlecher Aarbecht, Aarbechtsmaart), a säin Erfolleg kënnt virun allem den Frae zegutt, déi schonn ausgestatt sinn.

Marxistesche / sozialisteschen Feminismus. D’Ënnerwerfung vun de Frae ass en Effekt vum Kapitalismus, dee gratis reproduktiv Aarbecht brauch (Engels, L’Origine de la famille, 1884). D’Léisung geet iwwer d’Transformatioun vum Produktiounsmodell. D’Campagne Wages for Housework (Federici, Dalla Costa, 1970er Joeren) zitt d’Argument bis un seng Konsequenz: d’hausshälterlech Aarbecht ass Aarbecht, si produzéiert d’Aarbechtskraaft, si muss also gezielt ginn. Objektioun: d’Geschicht weist, datt d’sozialistesch Gesellschaften d’männlech Herrschaft net ofgeschaaft hunn; d’Variabel “Kapitalismus” ass also net genuch.

Radikale Feminismus. D’männlech Herrschaft ass e autonomt System, virum Kapitalismus an net op hien reduzéierbar. Si ausübt sech éischt op de Kierper: Sexualitéit, Reproduktioun, Gewalt (Kate Millett, Sexual Politics, 1970; Shulamith Firestone). Objektioun: d’Gefor vun engem abstrakten Universalismus — “d’Frae” als homogen Klass —, genee dat, wat d’Drëtt Well bestreit.

Materialistesche Feminismus (franséisch Stréimung). Delphy, Guillaumin, Wittig. “D’Frae” sinn keng natierlech Grupp, mä eng sozial Klass, definéiert duerch d’Ausbeutungsverhältnis, dat si konstituéiert (d’Aneegnung vun der hausshälterlecher Aarbecht; wat d’Guillaumin de “sexage” nennt). Logesch Konsequenz vum Wittig gezunn: d’Genre wäert mam Verhältnis verschwannen, dat et produzéiert; “d’Lesbierinne sinn keng Frae”, well d’Kategorie “Fra” nëmmen am heterosexuellen Kontrakt e Sënn huet. Dat ass déi rigoréisst konstruktivistesch Stréimung — an déi konfliktreichst mam Differenzialismus.

Differenzialistesche Feminismus. Et gëtt eng weiblech Spezifizitéit (kierperlech, symbolesch), déi déi formell Gläichheet plättegt; si muss valoriséiert ginn amplaz eleminéiert (Luce Irigaray, Antoinette Fouque, d’“écriture féminine” vun der Hélène Cixous). Objektioun: dat ass d’Réckkéier vum Essentialismus duerch d’Dier vun der Valoriséierung; eng Natur zouzeschreiwen, och wann se flatéiert, bleift zouzeschreiwen.

Intersektionelle Feminismus. Kuck §3 an déi eegen Fiche.

Ökofeminismus. D’Ausbeutung vun der Natur an déi vun de Frae stamen aus der selwechter Logik vum Zu-Verfügung-Stellen (Françoise d’Eaubonne, 1974; Vandana Shiva; Carolyn Merchant). Kuck Den Ökofeminismus.

5. Déi mossbar Fakten

Dëse Sektioun huet eng präzis Funktioun: d’Debatten iwwer de Feminismus dréinen dacks eidel, well d’Fakten net gesat sinn. Déi folgend Gréissenuerdnungen sinn etabléiert a konkordant tëschent de Quellen.

Lounofsprong (Frankräich, INSEE). Den Ënnerscheed am Brutto-Salaire fir e Vollzäitäquivalent läit ëm 14-15 %; den Ënnerscheed am gesamte Salaireakommes (dat den Deelzäit mat abezitt) läit ëm 22-24 %. Bei vergläichbarem Posten, Secteur an Erfarung ass den “onerkläerte” Résidualënnerscheed ëm 4 bis 5 %. D’richteg Liesung ass also: déi direkt Lounendiskriminéierung ass minoritär am Gesamtzuel; den Haaptdeel vum Ënnerscheed kënnt aus der berufflecher Segregatioun (d’Frae si iwwerrepresentéiert a manner bezuelte Secteuren) an aus der Deelzäit. Wat d’Fro verréckelt, ouni si opzeléisen: et bleift ze erklären, firwat dës Secteuren manner bezuelt ginn, a wien d’Deelzäit hëlt.

D’“Mammschaftsstrof”. Dat ass dat robustst Resultat vun der Genderekonomie vun de leschten zwanzeg Joer (Kleven, Landais, Søgaard, op dänesche Donnéeën, 2019; a ronn zéng Länner reproduzéiert). D’Salairekarriären vu Männer a Frae si bal parallel bis zur Gebuert vum éischte Kand, dann divergéieren si brutal an treffen sech net méi. D’Laangzäitstrof ass ëm 20 % zu Dänemark, méi a Däitschland oder am Vereenegte Kinnekräich, an si erkläert haut de gréissten Deel vum Gesamtënnerscheed. Den identifizéierten Ausléiser ass also weder de Diplom nach d’Verhandlung: et ass d’Kand — dat heescht eng sozial Verdeelung vun der elterlecher Aarbecht, déi verännerbar ass.

Hausshälterlech Aarbecht. A Frankräich iwwerhuelen d’Frae ëm 70 % vun den hausshälterlechen an elterlechen Aarbechten; den Ënnerscheed huet sech siwer zënter 1985 reduzéiert, an en Deel vun der Reduktioun erkläert sech duerch de Réckgang vun der Zäit, déi d’Frae drun huelen, net duerch d’Klammen vun der Zäit vun de Männer.

Gewalt (Frankräich). Ronn 100 bis 120 Femiziden am Koppel pro Joer. Ronn 94.000 majoréierteg Frae ginn all Joer un, eng Vergewaltegung oder e Versuch derfun erlieft ze hunn (Enquête Virage, INED). D’Plainten-Taux ass niddereg, an den Ureechnungstaux, am Verglach zu der geschätzter Unzuel vu Fakten, ass ganz niddereg — et ass dës juristesch “Attrition”, méi wéi d’Gesetz selwer, déi haut Zil vun der Debatt ass.

Representatioun. D’Paritéitsgesetz (2000) huet d’Lëschtewahlen transforméiert a vill manner déi uninominal Wahlen — wat eng Method-Léier ass: d’Regel produzéiert hiren Effekt do, wou si bindend ass, an néierens soss. D’Copé-Zimmermann-Gesetz (2011) huet den Undeel vun de Fraen an de Verwaltungsréit vum CAC 40 vun ëm 10 % op méi wéi 45 % gehuewen; mä den Undeel vun de Frae an den Direktiounskomitéen, net vum Quote betraff, ass ganz nidderg bliwwen. Déiselwecht Léier.

6. D’Objektiounen an déi intern Debatten

D’naturalistesch Objektioun. En Deel vun den observéierten Ënnerscheeden (Berufswahl, Aggressivitéit, Interessi fir Persounen oder fir Objeten) hätt eng biologesch Basis. Ee muss zwou Behaaptunge trennen. Datt duerchschnëttlech Ënnerscheeder existéieren, ass deelweis dokumentéiert; datt si déi observéiert sozial Ënnerscheeder erklären, ass et net. Zwou Fakten widderspriechen der staarker Versioun vun dëser These: engersäits ass déi geschlechtsintern Variance massiv méi grouss wéi déi geschlechtsübergräifend Variance, wat all Inferenz vum Duerchschnëtt op den Eenzelnen ongülteg mécht; anerersäits variéieren d’Ënnerscheeder staark vun engem Land zum aneren an vun engem Jorzéngt zum aneren, wat eng konstant biologesch Ursaach net erklären kann. Dat “Paradox vun der Genre-Gläichheet” (Stoet & Geary, 2018: déi egalitärst Länner hunn manner Frae an de Wëssenschaften) gëtt reegelméisseg géint de Feminismus opgeruff; et ass real als Korrelatioun, an senger Miessung bestridden, an seng kausal Interpretatioun ass op — verschidde konkurréierend Erklärungen (dorënner reng ekonomesch) erklären déiselwecht Donnéeën.

D’universalistesch Objektioun, a Frankräich. D’Grupen ze benennen (Frae, Minoritéiten) géif zréckkommen d’Kategorien ze validéieren, déi ee behaapt ze bekämpfen, an d’abstrakt Bierger-Wiesen duerch e Mosaik vun Identitéiten z’ersetzen. Standard-Äntwert: den abstrakten Universellen ass net neutral, hie krut historesch e Kierper — männlech, wäiss, Eegentümer — an eng Kategorie net ze benennen ofschaaft d’Diskriminéierung net, nëmmen hir Miessung. Eescht Géigeäntwert: eng Grupp onopherlech ze benennen, endet domat, si ze verfestegen, an d’Zouweisung ass och e Muechtmechanismus. D’Debatt ass net entscheed a kann et net sinn, well si zwee Gudden entgéintstellt (formell Gläichheet, real Gläichheet), net e Gutt géint e Béist.

Déi Klassekritik, vu banne formuléiert. D’Nancy Fraser behaapt, datt de Feminismus sech vun der Redistributioun op d’Unerkennung verréckelt huet, an datt de Neoliberalismus sech domat ouni Schwieregkeet arrangéiert huet: de Kapitalismus huet kee Problem mat weiblechen Direktricen, hie huet e mam Mindestloun. Den “Feminismus vum 1 %” befreit eng Elite, deren Komfort op der ënnerbezuelter hausshälterlecher Aarbecht vun anere Frae baséiert, dacks Migrantinnen (déi “global Care-Kette”, Arlie Hochschild). D’Objektioun ass solid; déi symmetresch Objektioun ass et och: den alleinegen Opruff op d’Klass huet laang gedéngt, d’Fuerderunge vun de Frae am Numm vun der Aarbechterunitéit onendlech ze vertagen.

Déi open intern Konflikter. (a) Prostitutioun: den Abolitionismus (déi Aktivitéit ass u sech eng Gewalt; de Client bestrofen — franséischt Gesetz vun 2016) géint déi sougenannte pro-sex-work-Positioun (d’Bestrofung mécht d’Betraffe prekär an onsiichtbar). D’empiresch Donnéeë ginn vu béide Lager beusprucht a bleiwen ëmstridden. (b) Schleier: déiselwecht individuell Fräiheet gëtt beusprucht fir en ze verbidden a fir en z’erlaben. © Pornografie, zënter den 1980er Joeren. (d) Trans: haut de lieftegste Konflikt, tëschent enger sougenannter “gender-critical” Stréimung (wa “Fra” eng Klass bezeechent, déi op dem Geschlecht an senger Ausbeutung baséiert, ass d’Kategorie duerch d’Geschlecht definéiert) an engem trans-inklusive Feminismus. Béid Lager gesinn sech an der selwechter Ierfschaft — Beauvoir, Wittig, Delphy — a liese si a Géigerichtungen; et geet ëm eng Onstëmmegkeet iwwer d’Definitioun vum politesche Sujet, net iwwer d’Wolwëllen.

D’Objektioun vun der Recuperatioun. Den “Fémonationalismus” (Sara Farris, 2017) bezeechent d’Benotzung vum feministesche Vokabulär vu politesche Kräften, déi et ni waren, souwuel wéi et ëm d’Bezeechnung vun der Immigratioun geet. De “Marken-Feminismus” (Marketing, Firme-Kommunikatioun) produzéiert en analoge Effekt: eng verbal Zoustëmmung ouni Käschten.

D’Objektiounen géint #MeToo. D’Bewegung ersetzt d’gerichtlech Prozedur duerch e mediale Geriicht; d’Onschuldsvermutung ass do de facto ausgesat; d’Strof ass ouni Proportionalitéit oder Verjärung. Äntwert: d’gerichtlech Prozedur huet schonn massiv versot (Attritiounstaux), an e ausser-gerichtleche Mechanismus erschéngt do, wou d’Institutioun hir Funktioun net erfëllt. Béid Aussoen kënnen gläichzäiteg wouer sinn — dat ass genee wat d’Debatt schwiereg mécht.

7. D’Kritik vum Wellen-Schema

D’Opdeelung an d’Wellen ass en pädagogescht Instrument, deem seng Feeler een muss kennen.

Et ass angloamerikanesch: et passt schlecht zu der franséischer Geschicht (wou déi zweet Well och e theoretesche Kampf ëm de Materialismus ass, an wou déi drëtt spéit ukënnt), an nach manner zu där vun anere Regiounen. Et suggeréiert eng linear Progressioun, wärend d’Objeten zréckkommen (d’Ofdreiwung ass en ëmkéierbart Erreechtes, wéi et Dobbs v. Jackson an den USA am Joer 2022 gewisen huet, dat Roe v. Wade annuléiert huet). Et verstoppt déi lier Perioden an déi ënneriirdesch Kontinuitéiten. Et implizéiert, datt all Well déi virdrëgt iwwerdreift, während d’Wellen nieft-enee existéieren: de liberale, de radikalen an de materialisteschen Feminismus si haut all lieweg, an onenges.

Endlech produzéiert et en Optikeffekt op d’Vergaangenheet: d’Christine de Pizan, de Poulain de la Barre oder d’Olympe de Gouges ginn “Virgänger” vun enger Bewegung, déi net existéiert huet, wat si onliesbar an hirem eegene Kontext mécht.

8. Wat d’Debatt tatsächlech etabléiert huet

Dräi Aussoen sinn haut Géigestand vun engem groussen Averständnis, och bei Auteuren, déi dem militante Feminismus feindlech gesinnt sinn:

  1. D’geschlechtlech Verdeelung vun der hausshälterlecher an elterlecher Aarbecht ass de Haaptmechanismus vun der Produktioun vun de berufflechen Ongläichheeten a Vertrieder Länner haut. D’Kausalitéit ass identifizéiert (den Event “éischt Kand”), de Mechanismus ass sozial, an hie ass also am Prinzip verännerbar — duerch obligatoresch an net iwwerdroubar Elteregezäiten, dem hiere Effekt dat empiresch bescht etabléiert Resultat vun der Literatur ass.
  2. D’formell Gläichheet virum Gesetz ass an de westlechen Demokratien erreecht an et geet net duer. Dat ass eng Feststellung, keng Meenung: d’Ënnerscheeder bleiwen an egalitären juristeschen Kaderen.
  3. D’Erreechte sinn ëmkéierbar. Dat ass d’Léier vum leschten Jorzéngt, a si gëllt géint all Geschichtsphilosophie, och déi feministesch.

An eng Aussoen ass op bliwwen, déi de wierklechen Onstëmmegkeetspunkt ass: muss een d’Geschlechter indifferent maachen (si als relevant Kategorien ofschafen), oder den Ënnerscheed net méi strofend maachen (si behalen an ausgläichen)? All d’Struktur vun den internen Konflikter vum Feminismus leeft aus dëser Alternativ eraus.

Symbolesch Dimensioun

D’Fro vum Feminismus ass e Schoulbeispill vum méi allgemenge Problem vum Universellen. D’Bewegung ass aus der Feststellung entstanen, datt eng universell Deklaratioun vun de Rechter d’Hallschent vun der Mënschheet konnt ausschléissen, ouni datt hir Auteuren dorënner e Widersproch gesinn hunn. Si huet duerno, un sech selwer, déiselwecht Entdeckung gemaach: hiren eegene Universellen — “d’Frae” — schléisst senger säits nees eppes aus. D’Geste huet sech en drëtte Kéier widderholl, wéi d’Kategorie “Fra” selwer contestéiert gouf.

Wat aus dëser Serie erausgeet, ass kee Relativismus, mä e Method-Prinzip: all universell Aussoen huet e Aussoungspunkt, an dëse Punkt ass partikulär. D’Konsequenz ass net, datt een op d’Universellt muss verzichten — d’Bewegung huet ni eppes anescht gemaach, wéi seng Uwendung ze fuerderen — mä, datt keng Formuléierung vum Universellen sech als definitiv ka gesinn. Eng Bewegung, déi dat géif vergiessen, géif zu deem ginn, géint dat si sech konstituéiert huet.

🔗 Linken

Weiderliesen

Fichen déi dës zitéieren (84)

… an nach 44 anerer.